Przyjdź i poznaj historię
Dyrektorzy
Dyrektorzy Ozimek
Żeliwa użytkowe
Żeliwa użytkowe Ozimek 
Żeliwo artystyczne i sakralne
Żeliwo artystyczne i sakralne Ozimek                                                                    
Mosty, maszyny i urządzenia
Mosty, maszyny i urządzenia Ozimek
Produkcja broni
Produkcja broni ozimek
Medale i wyróżnienia

medale i wyróżnienia Ozimek

Medale i wyróżnienia Ozimek


Ludwig Wachler. Królewski Wyższy Inspektor Hutniczy, Radca Górniczy, 1840-1865

Friedrich Ludwig Wachler (1797-1865)

      Urodził się 5 listopada 1797 roku w Rinteln k. Hannoveru, w znanej, wywodzącej się z Turyngii rodzinie. Lata szkolne spędził w Marburgu, gdzie jego ojciec Johann Friedrich Ludwig Wachler był profesorem teologii i historii na miejscowym uniwersytecie. Po służbie w armii pruskiej, biorąc udział w wojnie z Napoleonem, w czasie której dosłużył się stopnia oficerskiego, w roku 1816 podążył za rodziną na Śląsk. Poświęcił się hutnictwu. Naukę rozpoczął w Chorzowie (Königshütte), a od 1820 roku kontynuował ją, pracując w Królewskiej Hucie w Gliwicach. Pierwsze samodzielne stanowisko starszego mistrza (Kgl. Obermeister) objął w hucie w Rybniku w roku 1824. Tam też w roku 1827 poślubił  Henriette Augustę, córkę Heinricha Paula nadinspektora hutniczego z kluczborskiej huty w Zagwiździu (Kreutzburgerhütte) i Sophie z.d. Krigar pochodzącej z Ozimka. W roku 1829 podniesiono nadmistrza Wachlera do godności pisarza hutniczego (Hüttenschreiber). W roku 1832 wymienia się go jako mistrza hutniczego (Hüttenmeister), a dwa lata później członka zarządu Huty (Hüttenamtes-Mitglieg). Od roku 1840, po śmierci dotychczasowego dyrektora Ludwiga Birnbauma, kieruje zakładem. Od roku 1850, do swojej śmierci w 1865 roku, już jako wyższy inspektor hutniczy (Ober-Hütten-Inspektor) kieruje Urzędem Hutniczym (Hüttenamtes-Dirigent) i zarządza hutami w Ozimku, Dębskiej Kuźni i Jedlicach. Wachler doprowadził do unowocześnienia i rozbudowy tych zakładów. Największą część swojego życia poświęcił Wachler Królewskiej Hucie Malapane w Ozimku, do której przybył jeszcze w 1829 roku.

Syn Richard Wachler (ur. 28.10.1829 w Ozimku, zm. 11.12.1879 Gliwicach), także hutnik, pracował w Ozimku, Zagwiździu, Gliwicach, gdzie opracował nowatorską metodę formowania w glinie, w hutach w Sayn i Berlinie, Nie tracił jednak kontaktu z hutą w Gliwicach, gdzie powrócił pod koniec swojego życia w roku 1874. Pochowany został na tamtejszym Cmentarzu Hutniczym. Drugi syn Wachlerów, Paul (ur. 14.02.1834 w Ozimku, zm.13.05.1912 w Eisleben) studiował we Wrocławiu, uzyskując tytuł doktora prawa i ekonomii, był m. in. współzałożycielem Opolskiej Izby Handlowej (Oppelner Handelskammer) w roku 1882. Piastował wiele wysokich stanowisk i kierował licznymi wyższymi urzędami państwowymi. Był posłem do parlamentu w Berlinie.

Jest autorem licznych publikacji na temat hutnictwa,m. in.: wydanej w Głogowie w 1856 roku z okazji 100-lecia, historii Huty w Ozimku (”Geschichte des ersten Jahrhunderts der Kgl.Eisenhüttenwerke zu Malapane 1753-1854”). Pod koniec swojego życia Ludwig Wachler został podniesiony do godności radcy górniczego (Bergrat). Zmarł w Ozimku 26 lutego 1865 roku.

 

 

 

Zachowane fragmenty nagrobka Henriette i Ludwiga Wachlerów. Stan przed renowacją

 

 

 

 

Nowe publikacje

Publikacja w Ozimku


Historia, zabytki i ślady hutnictwa w dolinie Małej Panwi

na obszarze działania Stowarzyszenia LGD Kraina Dinozaurów

Józef Tomasz Juros, Ozimek/Spórok 2012, ISBN 978-83-929771-3-3


Aktualności
Stowarzyszenie

Dolina Małej Panwi